Dat concept gaat ervan uit dat ook bij een vertraging van
de economische activiteit in de Verenigde Staten op het
oude continent toch groei mogelijk is.
Vreemd genoeg lijkt het echter bij niemand op te komen
om het woord "ontkoppeling" te gebruiken in het
omgekeerde geval : als de Amerikaanse economie blijft
groeien, terwijl de Europese fors vertraagt, zoals het
geval was bij de recessie van 1993.
Bij een dergelijk scenario hebben de meeste Europeanen
het over "pech". Het onderliggende idee is dat de eigen
Europese groeidynamiek de algemene regel is en dat het
samenvallen daarvan met de Amerikaanse groeicyclus
beschouwd moet worden als een uitzondering.
Maar die vlieger gaat jammer genoeg niet op.
Het jongste decennium was de Europese ontkoppeling
van de economische ontwikkelingen in het land van
Uncle Sam een vaak terugkerend thema. Maar elke keer
weer is tot nu toe gebleken dat daar niets van aan is.
Zo bereikte de ISM-index zowel in juli 1997 als in december
1999 een piek, waarna de Duitse IFO-index op zijn beurt
vier maanden later eveneens tot een hoogtepunt steeg.
In 2005 kon de luchtspiegeling van een decorrelatie
tussen Europa en de Verenigde Staten wat langer
worden volgehouden : de ISM-index bereikte immers
een hoogtepunt in november 2005 om daarna geleidelijk
aan terug te vallen, terwijl de IFO-index pas piekte in
december 2006.
Afgelopen zomer waren de economische data uit de
eurozone allemaal uitgesproken positief, terwijl de
Amerikaanse cijfers relatief zwak waren.
Voor sommige waarnemers was dat voldoende om opnieuw
het thema van de ontkoppeling op te rakelen.
Dit keer was vooral de beresterke prestatie van de
Duitse economie - in 2de kwartaal groeide het Duitse BBP
omgerekend op jaarbasis met 9%, de sterkste stijging ooit -
koren op de molen van zij die het graag hebben over een
"de Europese uitzondering".
Temeer omdat het Amerikaanse BBP in het 2de trimester
slechts met 2,4% toenam en omdat dit cijfer wellicht nog
neerwaarts zal worden bijgesteld. |
|
Dat de Europese economie sterker presteerde dan de
Amerikaanse, deed ook de koers van de eenheidsmunt
tegenover de dollar opveren. En dat bracht het item van
de ontkoppeling nog maar eens op de voorgrond.
Als we een en ander in een historische context plaatsen,
zien we echter dat de Europese cyclus niet los staat van
die van de Verenigde Staten, maar gewoon achterop hinkt.
Voorts lijkt de Amerikaanse economische cyclus zijn elan
te zijn kwijtgeraakt bj gebrek aan bijkomende monetaire
en fiscale steunmaatregelen, als gevolg van de zwakkere
arbeidsmarkt en omdat er een einde is gekomen aan het
opbouwen van de voorraden.
Dat geeft een voorsmaakje van wat Europa te wachten
staat : dit en volgend jaar komen er grote belangrijke
bezuinigingsmaatregelen op de begroting, de
werkloosheidsgraad blijft erg hoog en de voorraadcyclus
draagt niet langer bij tot de groei.
Zowel op basis van historische gegevens als van de
verwachtingen voor de toekomst brengt dat ons bij
een eenvoudige waarheid over de economische cyclus
in Europa : die is niet losgekoppeld van de Amerikaanse,
maar volgt de Amerikaanse economische cyclus met enkele
maanden vertraging.
Met andere woorden : de Europese cijfers mogen nu
dan nog positief zijn, van zodra over enkele maanden de
herfstbladen beginnen te vallen, zal het ook met de
economische actoren bergaf gaan ...
24/08/2010 |
